Menu
A+ A A-

Χ. Ματσούκα: «Σε νοσοκομείο δεν παρέδιδαν το νεογέννητο παιδί σε μητέρα που δεν είχε να πληρώσει» 2ο μέρος

Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς που προσέρχονται στο Κοινωνικό Ιατρείο;

Κυρίως είναι τα ψυχολογικά προβλήματα. Έχουμε μάλιστα καταρτίσει και ένα ερωτηματολόγιο που πρέπει να το προχωρήσουμε και να το επεξεργαστούμε, που αναφέρεται σε αυτόν τον τομέα, καθώς όλοι αυτοί οι άνθρωποι μας λένε πολλές φορές είναιχαίρονται πολύ που κάποιοι ασχολούνται μαζί τους. Οι άνθρωποι αυτοί αισθάνονται ότι είναι στο περιθώριο, ότι τους έχουνε πετάξει.

Μιλάτε για ανθρώπους που έχουν και άλλες ασθένειες ή έρχονται καθαρά για ψυχολογικούς λόγους;

Ο ψυχολογικός παράγοντας μπορεί να συνυπάρχει μαζί με άλλες ασθένειες. Συχνά στους ανθρώπους που έρχονται μπορεί να μην βρούμε κάποια παθολογική αιτία. Αισθάνονται μια πολύ μεγάλη ανασφάλεια, ότι βρίσκονται στο περιθώριο, ότι είναι αβοήθητοι. Έχουμε πολλούς χρόνιους πάσχοντες, οι οποίοι έχουν διακόψει τις θεραπείες τους και έρχονται για φάρμακα. Είναι γεγονός ότι το 40% των χρονίων ασθενών έχουν σταματήσει να παίρνουν τα φάρμακά τους.

Είναι πολύ μεγάλο ποσοστό και βέβαια αυτό θα επιδεινώσει τους δείκτες υγείας για το μέλλον. Ήδη το προσδόκιμο επιβίωσης στην Ελλάδα έχει πέσει δύο χρόνια. Αυτό συμβαίνει σε περιόδους κρίσεων και μεγάλων αλλαγών. ¨Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Σοβιετικής Ένωσης όταν διαλύθηκε το σύστημα: Το προσδόκιμο επιβίωσης έπεσε δέκα χρόνια!

Ποιοι είναι οι λόγοι πτώσης του προσδόκιμου επιβίωσης σε περιόδους κρίσεων και έντονων κοινωνικο-οικονομικών αλλαγών;

Στις μέρες μας στις περισσότερες χώρες που έχει μπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν τέτοιας τάξης η μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης.Η μείωση του προσδόκιμου δε θα γίνει μόνο επειδή ο κόσμος, έχει πολλές φορές αδυναμία πρόσβασης στο νοσοκομείο, που σημαίνει ότι πρόκειται για πολύ επείγοντα περιστατικά που τα μεταφέρει τελευταία στιγμή στο νοσοκομείο το ασθενοφόρο και δεν έρχονται νωρίτερα γιατί δεν έχουν να πληρώσουν. Και το σκέφτονται πολλοί και λένε, πονάω εντάξει, θα πάρω ένα παυσίπονο, θα το παλέψω κτλ. Έρχονται δηλαδή στο χειρότερο στάδιο της ασθένειας, οπότε όταν φτάνουν στο νοσοκομείο είναι πολύ αργά. Αυτό που νομίζω όμως ότι θα επιφέρει την επιδείνωση των δεικτών υγείας είναι η διακοπή των χρονίων φαρμάκων. Δηλαδή ένας άρρωστος ο οποίος είχε χοληστερίνη και έπαιρνε φάρμακα αν τα διακόψει, όχι άμεσα, αλλά μέσα στα επόμενα χρόνια μπορεί να πάθει έμφραγμα. Και αυτά θα τα δούμε την επόμενη δεκαετία πιστεύω.

Ποιες από τις κατηγορίες ασθενών που προσφεύγουν στο Κοινωνικό Ιατρείο, αντιμετωπίζουν τα περισσότερα προβλήματα;

Ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζουμε με τις έγκυες γυναίκες, καθώς η όλη διαδικασία της εγκυμοσύνης και της γέννας είναι πολύ ακριβή. Αυτή τη στιγμή ένας φυσιολογικός τοκετός κοστίζει 600 ευρώ και μία καισαρική 1.200 ευρώ. Επίσης τα ανασφάλιστα παιδιά και τα εμβόλιά τους είναι σοβαρό πρόβλημα. Προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα, αλλά γενικά οι εμβολιασμοί είναι μία ακριβή ιστορία. Έχουμε ζητήσει βοήθεια για το θέμα, από ανθρωπιστικούς οργανισμούς του εξωτερικού.

Αυτή τη στιγμή πως βοηθάτε τις ανασφάλιστες έγκυες και τα παιδιά που προσέρχονται σε σας;

Όλοι οι γιατροί που εργαζόμαστε στα Κοινωνικά Ιατρεία, αλλά και οι γιατροί του ΕΣΥ που έχουμε την ευαισθησία να ασχοληθούμε με αυτό το ζήτημα, προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε μία σύνδεση των Κοινωνικών Ιατρείων με την Δευτεροβάθμια Φροντίδα Υγείας. Εμείς είμαστε στην Πρωτοβάθμια Περίθαλψη, στο Κοινωνικό Ιατρείο, αλλά τα σοβαρά προβλήματα πρέπει να παραπεμφθούν σε νοσοκομείο. Προσπαθούμε λοιπόν να συνδέσουμε τα δύο συστήματα. Έτσι κι αλλιώς τα Κοινωνικά Ιατρεία, δεν πιστεύουμε ότι είναι φιλανθρωπικοί οργανισμοί αλλά οργανισμοί αλληλεγγύης, άμεσα δίκτυα προστασίας για ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται στα πρόθυρα του θανάτου, αλλά βέβαια ο στόχος μας είναι να αποκαταστήσουμε τη σχέση Πρωτοβάθμιας Υγείας και Δευτεροβάθμιας Υγείας. Στόχος μας δεν είναι να έχουμε για πάντα Κοινωνικά Ιατρεία, στόχος μας είναι το κράτος να τα αναλάβει αυτά.

Αυτή τη στιγμή έχουν γίνει ορισμένες παραστάσεις, κάποιες ακτιβιστικές ενέργειες, από τα Κοινωνικά Ιατρεία, προσπαθούμε να συντονιστούμε όλοι μαζί. Η πιο πρόσφατη ενέργεια έγινε στα Αντικαρκινικά Νοσοκομεία στον «Άγιο Σάββα» και στο «Μεταξά», στα οποία παραβρέθηκαν εθελοντές των Κοινωνικών Ιατρεία της Αθήνας και του Πειραιά έξω από τα νοσοκομεία μαζί με κόσμο. Αντιπροσωπείες μας ανέβηκαν στις Διοικήσεις των Νοσοκομείων, σε μια προσπάθεια να αποκαταστήσουμε την επαφή, ώστε να μπορούν οι άρρωστοι των Κοινωνικών Ιατρείων να έχουν πρόσβαση στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Πρακτικά πως μεταφράζεται αυτή η προσπάθεια; Και τι αποτέλεσμα έχει για τους ανασφάλιστους;

Αν έρθει μία έγκυος στο Κοινωνικό Ιατρείο, θα φροντίσουμε να μπορέσει να γεννήσει ακόμη και αν δεν έχει βιβλιάριο. Στη διοίκηση του νοσοκομείου «Αλεξάνδρα» όπου εργάζομαι είχε γίνει πέρυσι μία παράσταση γι αυτό το θέμα και λάβαμε διαβεβαιώσεις για βοήθεια.

Είναι μια διαδικασία που έχει δυσκολίες και οι διοικήσεις των νοσοκομείων απαρτίζονται από υπαλλήλους που υπόκεινται στους νόμους του κράτους. Οι οποίοι νόμοι λένε ότι δεν επιτρέπεται κανένας να μην πληρώσει, και όλα μετακυλίονται στην εφορία. Δηλαδή αν έρθει ένα επείγον περιστατικό στο νοσοκομείο, δεν θα του ζητηθεί βιβλιάριο ως προυπόθεση για να του παρασχεθεί νοσοκομειακή φροντίδα, αλλά του ζητείται το ΑΦΜ ώστε να πληρωθεί μετά μέσω της εφορίας. Φαίνεται ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν απόλυτη αδυναμία να πληρώσουν.

Έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο σε νοσοκομείο μέχρι και να μην παραδίδουν το παιδί στη μητέρα αν δεν πληρωθούν! Και μετά την παρέμβαση μας, βέβαια το δώσανε!

Μιλάμε για αδιανόητες καταστάσεις. Εσείς πως τις αντιμετωπίζετε;

Είμαστε σε μία δύσκολη κατάσταση και πρέπει όλοι να το παλέψουμε.Πρέπει καταρχήν ο κόσμος να μάθει την ύπαρξη αυτών των δομών αλληλεγγύης αλλά να βοηθήσει πλαισιώνοντας και λειτουργώντας μαζί. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, να ενεργοποιηθείς όταν τρέχεις για την υγεία σου, αλλά αυτό που θέλουμε είναι ένα δίκτυο ενεργών πολιτών. Πρέπει ο κόσμος να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, δεν φτάνει να τα διεκδικήσουν οι 100, 200 εθελοντές ιατροί ή νοσηλευτές ή προσωπικό ή οι ίδιοι οι ασθενείς που βρίσκονται σε αυτή τη δύσκολη θέση και δεν τους προστατεύει η Πολιτεία και πρέπει να διεκδικήσουν από αυτήν, εκείνο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν αυτονόητο ως κοινωνικό κράτος.

Μέχρι που εκτιμάτε ότι φτάνει η βοήθεια των Κοινωνικών Ιατρείων;

Η βοήθεια των Κοινωνικών Ιατρείων θεωρώ ότι είναι σημαντική με την έννοια ότι παίζει ένα ρόλο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Δίνουμε πολλά φάρμακα σε ανθρώπους διαβητικούς, καρδιοπαθείς, υπερτασικούς, στους ανθρώπους οι οποίοι έχουνε χάσει την ασφάλισή τους και δεν μπορούσαν να τα πάρουν. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό το ότι ασθενείς και συγγενείς ασθενών όταν χάνουν έναν άρρωστο μας φέρνουν κουτιά ολόκληρα με φάρμακα και σακούλες. Είναι βέβαια γεγονός ότι η Ελλάδα είχε πολυφαρμακία, δεν πρέπει να το παραβλέψουμε, και είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να αλλάξει. Πάντως είναι συγκινητικό πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι φέρνουν τα φάρμακα πίσω,αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να ανακυκλωθούν κι αυτά είναι τα φάρμακα που δίνουμε στον κόσμο. Άρα δίνουμε φάρμακα, κάνουμε μικρές ιατρικές πράξεις χειρουργικές, γυναικολογικές εξετάσεις κλπ, Έχουμε καρέκλα γυναικολογική, το οδοντιατρείο.

Αιματολογικές εξετάσεις κάνετε;

Αιματολογικές δεν κάνουμε, αλλά είμαστε σε συνεννόηση με νοσοκομεία. Εγώ για παράδειγμα, που εργάζομαι στο αιματολογικό του «Αλεξάνδρα», κλείνω ραντεβού και παίρνω κάποιους ανθρώπους σε συνεννόηση με τη διοίκησή μας. Έχουμε την δυνατότητα να εξυπηρετούμε κάποιους αρρώστους.

Στο Κοινωνικό Ιατρείο εξυπηρετείτε αποκλειστικά ανασφάλιστους. Είναι και άστεγοι ανάμεσα τους;

Εξυπηρετούμε ανασφάλιστους, καθώς όλοι οι άλλοι μπορούν με κάποιο τρόπο να έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Υπάρχουν πρόσφατα και κάποιες κάρτες που δίνουν την δυνατότητα για δωρεάν εξετάσεις σε όλο το σύστημα υγείας. Έχουμε και άστεγους, αλλά δεν νομίζω ότι είναι η πλειοψηφία. Όταν ξεκινήσαμε την λειτουργία του Κοινωνικού Ιατρείου, πριν από ένα χρόνο οι περισσότεροι ασθενείς ήταν μετανάστες.

Στη συνέχεια άρχισε να είναι μισοί μισοί και νομίζω ότι τώρα πια παίρνουν κεφάλι οι Έλληνες. Έρχονται πολλοί άρρωστοι τους οποίους δεν περιμένεις στα Κοινωνικά Ιατρεία, γιατί έχουν καλά ασφαλιστικά ταμεία. Ένα τραγικό παράδειγμα είναι οι μηχανικοί του ΤΣΜΕΔΕ., που έχουν χάσει τις δουλειές τους, βρέθηκαν ξαφνικά σε δυσμενή οικονομική κατάσταση και δεν έχουν αποπληρώσει το ταμείο τους και άρα χάνουν το ασφαλιστικό τους δικαίωμα. Βλέπουμε πια λογιών λογιών ανθρώπους διαφόρων κοινωνικών κατηγοριών. Δεν είναι πλέον τα πιο κάτω κοινωνικά στρώματα, είναι η μεσαία τάξη που έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
επιστροφή στην κορυφή