Θετική έκβαση είχε η έντονη κινητοποίηση των τοπικών φορέων και των εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου, καθώς ανακλήθηκε η απόφαση της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) που προέβλεπε την απόσπαση της μοναδικής παιδιάτρου και της μοναδικής αναισθησιολόγου του νησιού προς το Νοσοκομείο της Ρόδου.

Όλα ξεκίνησαν με την απόφαση της διοίκησης της 2ης ΥΠΕ να μετακινήσει τις δύο κρίσιμες ιατρικές ειδικότητες στην ακμή της θερινής περιόδου. Η κίνηση αυτή προκάλεσε άμεση και θυελλώδη αντίδραση από το Σωματείο Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου, το οποίο με επίσημη επιστολή διαμαρτυρίας προς την ΠΟΕΔΗΝ στις 8 Ιουλίου 2026, έκανε λόγο για «κατάφωρη αδικία» και «υγειονομική αποδυνάμωση» του νησιού.

Οι εργαζόμενοι είχαν προειδοποιήσει ότι η απουσία των δύο γιατρών:

• Άφηνε χωρίς εξειδικευμένη παιδιατρική φροντίδα τα παιδιά των μόνιμων κατοίκων και των χιλιάδων επισκεπτών.

• Παρέλυε τη λειτουργία των χειρουργείων και την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.

• Έθετε σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία σε ένα ακριτικό νησί με δύσκολη και χρονοβόρα πρόσβαση σε άλλες κεντρικές δομές υγείας.

Η πίεση που ασκήθηκε απέδωσε καρπούς μέσα σε μόλις 24 ώρες. Με νέο δελτίο τύπου που εξέδωσε το Σωματείο στις 9 Ιουλίου 2026, έγινε γνωστό ότι μετά από συντονισμένες ενέργειες των εργαζομένων, του Προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ και του Δημάρχου Καρπάθου, η 2η ΥΠΕ υποχρεώθηκε να πάρει πίσω την απόφασή της.

«Η απόφαση αυτή αποκαθιστά μια κατάφωρη αδικία και προσφέρει ανακούφιση τόσο στους εργαζόμενους όσο και στους κατοίκους της Καρπάθου, οι οποίοι δικαιολογημένα ανησυχούσαν», επισημαίνει στο μήνυμά του ο Πρόεδρος του Σωματείου, Μιχαήλ Μαστρολέων.

Παρά τη θετική αυτή εξέλιξη, οι υγειονομικοί του νησιού ξεκαθαρίζουν ότι ο αγώνας δεν σταματά εδώ. Η προσωρινή «πυρόσβεση» των κρίσεων με μετακινήσεις προσωπικού από το ένα υποστελεχωμένο νησί στο άλλο δεν αποτελεί λύση.

Το Σωματείο Εργαζομένων καλεί το Υπουργείο Υγείας και τη 2η ΥΠΕ να προχωρήσουν άμεσα σε ουσιαστικές προσλήψεις μόνιμου ιατρικού προσωπικού, τονίζοντας ότι η υγειονομική ασφάλεια των ακριτικών περιοχών αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας και δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.